Avonturen in de avonduren

Dag lieve lezers. Zo, mijn eerste week in Budapest zit er op. En om maar gelijk te refereren naar de titel van dit verslag, het is een week vol avontuur geweest.
Omdat ik het jullie niet wil aandoen om een verslag van 20 kantjes door te spitten, heb ik van al die avonturen een top 3 gemaakt die ik graag met jullie wil delen.

3. Maandag, Déak tér & Simblar
Maandag ochtend, nog niet zolang nadat we de vorige nacht ons bed in waren gedoken, werden we alweer gewekt door het fijne geluid van kettingzagen, cementmolens en omvallende bomen. Onze dormitory is namelijk aan het uitbreiden en de bouwvakkers hier in Hongarije houden ervan om vroeg te beginnen, zodat ze rond een uurtje of half twee ’s middags al lekker van een koude Schültenbrau kunnen genieten.
In ieder geval, na een ontbijtje van meergranen cornflakes en halfvolle melk spraken Remco en ik beneden af om boodschappen te gaan doen. Ook wisten dan vandaag ons studiegenootje Zarah vandaag zou worden afgezet door haar ouders. Na het boodschappen doen zagen we haar dan ook staan op de rokersbrug.

Die middag besloten om te meeten met Anna in het centrum van Budapest. Zarah was al een paar dagen langer in de stad dan wij en nam ze ons mee naar Déak tér. Een park in de stad waar we die middag heerlijk met onze voeten in het water hebben genoten van het mooie weer. Die avond hebben we gegeten bij een Italiaans restaurant, helaas waren we toen alleen niet meer compleet omdat Anna besloot om naar huis te gaan. Wel met goede reden uiteraard, geldzaken en zo.

Na het avondeten hadden we het plan gemaakt om terug te gaan naar de dormitory om daar nog wat te chillen en om het niet al te laat te maken. Op Ferenciek tér konden we op de bus stappen. We reisden die dag nog met losse buskaartjes (inmiddels hebben we een maandkaart gescoord). Ik vroeg me af of deze kaartjes dagkaarten waren of dat ze maar voor 1 ritje goed waren. Ik besloot deze vraag te stellen aan een Hongaars meisje die ook op de bus stond te wachten.
Ik vertelde jullie in mijn vorige blog toch dat wij inmiddels denken dat het gebruikelijk is in Hongarije om vreemde mensen uit te nodigen voor je feestjes? Nou, vijf zinnen verder in het gesprek vertelde dit meisje dat ze wachtte op een andere Erasmus student uit Australië en dat ze wijn gingen drinken, en of wij mee wilden. Tja, waarom niet?

Dus nadat het Australische meisje (genaamd Tu, oh en het Hongaarse meisje heet trouwens Kata) haar weg naar Ferenciek tér had gevonden. Vervolgden we onze weg naar het “Statue of liberty”. En vanaf die plek heb je toch een fantastisch uitzicht!

Later die avond vervolgden we ons avontuur naar de bar “Simblar”. Een plek waar veel buitenlandse studenten komen. Daar hebben we nog wat gedronken en wat tafelvoetbal gespeeld, om vervolgend rond half drie in de ochtend weer richting huis te gaan.
En zo zie je dus maar dat niet altijd alles loopt zoals gepland. En deze gedachte zullen jullie ook wel terug zien komen in mijn volgende 2 verhalen (want ik ben natuurlijk pas op 1/3 van mijn top 3...) Morgen volgt de rest, want nu gaan we weer richting centrum voor een educatieve sightseeing tour!

Szia!